Muntwerkplaats
We weten niet of de Maastrichtse monetarii voor de aanmunting van tremisses ten behoeve van Dorestad ook werkelijk naar het noorden verhuisden, maar dat is wel waarschijnlijk. Zij konden alleen een officina (werkplaats) in Dorestad vestigen als zij ook werkelijk door plaatselijke machthebbers beschermd werden.
Hun positie is niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk waren zij zelfstandige ondernemers die 'op bestelling' werkten en geen koninklijke beambten, zoals de latere muntmeesters. Het is aannemelijk dat zij de muntateliers beheerden en opdracht gaven aan stempelsnijders en ambachtslieden die de munten sloegen. In ieder geval profileerden zij zich door hun eigen naam op munten te vermelden die onder hun supervisie geslagen werden. Die naam diende blijkbaar als een soort kwaliteitsmerk dat voor een zekere autoriteit stond. Daarmee was hun naam, en ook die van een bekende muntplaats, een soort handelsmerk dat vertrouwen uitstraalde. In het handelsverkeer is vertrouwen immers het sleutelwoord.
Zij lieten munten slaan van hetzelfde gewicht en ongeveer dezelfde afbeelding, ook al zaten ze verspreid over het hele rijk. Ofschoon ze tamelijk zelfstandig opereerden, volgden deze monetarii blijkbaar wel bepaalde conventies. Het is niet bekend of zij ook koninklijke voorschriften naleefden. Het feit dat de naam van de koning ontbreekt, doet vermoeden dat die niet direct bij de muntslag betrokken was.
Hoewel de gouden munten uit Dorestad lastig nauwkeurig te dateren zijn, is het op grond van goudgehalte aannemelijk dat deze tremisses sinds het tweede kwart van de zevende eeuw geslagen werden. Muntslag was alleen zinvol als de markt van Dorestad toen al enige tijd op interregionaal niveau functioneerde.

Munthervormingen
Pippijns zoon Karel de Grote hervormde het muntwezen en verhoogde daarbij het gewicht van een penning naar 1,7 gram. Er zouden nog meerdere munthervormingen volgen. Onder Karels regime werden denarii geslagen met het opschrift DORSTAD, vergezeld van een gestyleerde strijdbijl, een symbool dat we ook al bij zijn vader Pippijn tegenkomen. Latere munten die tijdens het bewind van Karel de Grote zijn uitgegeven vertonen in Dorestad het opschrift DORESTADO. Denarii die tijdens de regeringsperiode van Lodewijk de Vrome en diens zoon Lotharius I in Dorestad zijn aangemunt hebben het opschrift DORESTATVS.
Behalve in Dorestad zelf zijn er ook veel munten met het opschrift DORESTATVS in het Friese kustgebied geslagen. Op deze Friese imitaties vinden we allerlei vervormde opschriften zoals het verbasterde IOTAMVSIPNEIRAT in plaats van het officiële HLOTARIVSIMP, keizer Lotharius. Voor degenen onder wie dit geld circuleerde maakte dat niets uit, zij konden toch niet lezen.