Het meest opvallende landschapselement is een kronkelwaardgeul die van het zuidoosten naar het noordwesten door het hele onderzoeksterrein loopt. In deze geul zijn beddingafzettingen van grof zand en grind aangetroffen. Waarschijnlijk gaat het om een vroege bedding van de Kromme Rijn, die ook zuidelijker bij eerdere opgravingen is teruggevonden. De meeste sporen liggen ten oosten van deze geul.

Bewoningssporen
Dat geldt ook voor bewoningssporen vanaf de vroege Merovingische periode die in het zuidoostelijke deel van het onderzochte gebied zijn gevonden. Op deze plaats is inmiddels de nieuwbouw van het Revius Lyceum verrezen. Hier werd het meest noordelijke bewoonde gedeelte van Dorestad opgegraven. De aangetroffen greppels, paalkuilen, afvalkuilen en waterputten dateren dan ook uit de tijd van Dorestad. Van de aardewerkvondsten is ruwweg een kwart uit de Merovingische en de helft uit de Karolingische periode afkomstig. Bewoning begon hier rond 600. Na de Karolingische periode werd de nederzetting verlaten. De teruggevonden greppels sluiten goed aan bij het verkavelingspatroon dat we uit eerder onderzoek kennen. Afvalstukken van barnsteenbewerking en ijzerslakken wijzen op de voor Dorestad gebruikelijke ambachtelijke activiteiten.

lit. G.L. Williams, 'Wijk bij Duurstede, De Geer II, Een inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven', ADC-rapport 2004 (Amersfoort 2010).